Column: videogames zoals Call of Duty veranderen het onderwijs

Na zes jaar videogames waarin een fictieve, futuristische oorlog centraal stond, gaan de makers van Call of Duty terug naar waar het in 2003 allemaal begon. Call of Duty: WWII duikt weer in de geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog en liefhebbers van de spellenreeks zijn razend enthousiast. Waarom eigenlijk?

Call of Duty: WWII


Spelers van de first-persoon shooter riepen het al lang: “geef ons weer de ouderwetse Call of Duty zoals wij het 14 jaar geleden op de PC leerden kennen.” Het leek alsof ze zich gedistantieerd voelden van de fictieve gameplays gevuld met drones, ruimteschepen en robots. Zoals altijd werd er van te voren flink gespeculeerd en 21 april werden de geruchten op Twitter bevestigd. Call of Duty gaat inderdaad weer terug in de tijd en als dat nieuws mensen nog niet enthousiast maakten, dan was het wel de trailer die ze over de streep trok.

Saving Private Ryan

Call of Duty: WWII brings back memories. Niet alleen van het eerste Call of Duty spel, maar door Steven Spielberg’s Saving Private Ryan. Je vindt weinig mensen die de hitfilm met Tom Hanks in de hoofdrol niet hebben gezien.

De nieuwe Call of Duty doet mij denken aan de film uit 1998. Het eerste half uur van de film staat mij het meeste bij. De groep Amerikaanse soldaten die in 1944 Omaha Beach in Normandië bestormen, zorgde bij het zien van de film voor kippenvel. In de nieuwe Call of Duty is dit exact wat je te ervaren krijgt vanuit het gezichtspunt van een 19-jarige rekruut Ronald Daniels.

Potje kaarten met Hitler

Misschien ligt het aan mij, maar het lijkt wel alsof we steeds meer oorlogsspellen tegenkomen. En dan heb ik het niet alleen over de Call of Duty- of Battlefield-reeks, maar over bord- en kaartspellen. Gezelschapsspellen met iets minder gezellige onderwerpen.

Het lijkt wel alsof de Tweede Wereldoorlog nu lang genoeg geleden is om er grapjes over te mogen maken. Denk aan spellen als Black Orchestra en Secret Hitler.

Videogames in plaats van geschiedenisboeken

Het heeft niet enkel met humor te maken. Spelenderwijs leren over de geschiedenis is de nieuwe trend. Oudere generaties lazen boeken over oorlogen, terwijl ik tijdens de geschiedenisles films keek zoals Der Untergang en Zwartboek. Het idee dat de komende generaties videogames als huiswerk meekrijgen is niet onwerkelijk. Leraren en historici zouden in ieder geval moeten begrijpen hoe groot het bereik is van spellen als Call of Duty: WWII.

Zo luidt de mening van Adam Chapman, professor en auteur van het boek Digital Games as History. Hij laat The Guardian weten dat deze nieuwe vorm van entertainment dé ultieme moderne manier is om jongeren te onderwijzen over historische gebeurtenissen.

Het ideale voorbeeld van educatie middels videogames is natuurlijk Battlefield 1. Deze game was er niet enkel om spelers te entertainen, maar ook om ze waargebeurde verhalen bij te brengen over de Eerste Wereldoorlog.

Tijden veranderen en zo ook de manier hoe wij onze informatie verstrekken. De televisie wordt vervangen door Youtube en videogames hebben meer bereik dan welk kanaal dan ook. Leren gaat altijd gemakkelijker als je de stof op een amuserende manier tot je krijgt. En dat gameontwikkelaars hier slim op inspelen, is wat mij betreft een goede zaak. Call of Duty: WWII is vanaf 3 november te verkrijgen.

Deze column is geschreven door Laura Grilo Melo en is onderdeel van onze rubriek WANT to Play die wij samen met Tons of Fun zijn gestart.

Reageer op artikel:
Column: videogames zoals Call of Duty veranderen het onderwijs
Sluiten