Jelle van Es
Jelle van Es | LinkedIn Gaming 24 okt 2017

Lost Sphear preview: klassieke Japanse RPG

Wie gamend is opgegroeid in de jaren 90, heeft waarschijnlijk veel games van Japanse origine gespeeld. Met name op de eerste PlayStation waren het de Japanse ontwikkelaars die ons verwenden met prachtige verhalende RPG’s, zoals Final Fantasy, Suikoden, Chrono Cross en Xenogears. Vandaag de dag zijn RPG’s heel anders. Het zijn voornamelijk games als Skyrim, The Witcher 3 en Final Fantasy XV (die heel anders is dan de oude Final Fantasy-games) die grote ogen gooien. Een game als Lost Sphear neemt je mee naar de jaren negentig en brengt een heerlijke klassieke gameplay-ervaring mee.

Althans, dat is het gevoel dat de speelsessie ons geeft. De game neemt je mee naar Middeleeuws ogende wereld, die jij van een perspectief van bovenaf aanschouwt, net als de klassieke PlayStation-RPG’s. Het verhaal begint onschuldig. Jij bent een jonge vent, die samen met zijn dorpsvriendin en een andere jongen buiten het dorp op jacht gaat naar monsters. Dat lijkt allemaal goed te gaan, totdat je weer terugkomt in je dorp. Daar blijkt een grote witte vlakte het dorp te hebben weggevaagd. Gelukkig kom je er redelijk snel achter dat jij door middel van herinneringen die witte waas kan wegtoveren en zou je dorp en de rest van de wereld te genezen.

Lost Sphear en de traditionele wereldmap

Buiten de verschillende locaties die je kunt bezoeken heb je een traditionele wereldmap, waar je vrij over heen kunt lopen. In combinatie met een soundtrack die heerlijk klassiek is, is het echt een nostalgische trip, waar ik echt heel blij van werd. Tegelijkertijd is het ook duidelijk dat dit een game is die voor een iets lager prijsje wordt verkocht. Er zijn geen voice overs buiten wat kreten tijdens de gevechten en gesprekken worden traditioneel via tekst weergegeven.

In de speelsessie heb ik eerst het begin gespeeld, waarin de setting en het verhaal duidelijk werd gemaakt. Daarna werd er een sprong gemaakt naar een setting die een paar uur verder was. Daarin was er er een groter gebied beschikbaar en bestond het team van strijders inmiddels uit vier personages. Want zoals een Japanse RPG betaamt, moet er flink geknokt worden.

Deze gevechten zijn turn-based en vinden plaats zodra je in aanraking komt met vijanden die je op de map ziet lopen. Op dat moment zijn de gevechten turn-based en kun je bepalen waar je jouw personages neerzet en wat voor actie ze doen. Opvallend aan deze gevechten is dat ze een stuk tactischer zijn dan wat we in eerste instantie hadden verwachten. Met name in de sessie die later plaatsvond, was het duidelijk dat je goed moest nadenken over wat je deed en hoe je zoveel mogelijk vijanden met één aanval kon raken. Sommige van jouw eenheden kunnen vijanden in een zogenaamde line of sight raken, wat betekent dat je vijanden het liefst in een soort rij wil plaatsen en vervolgens dan maximale schade uitdeelt.

Uiteindelijk heb ik mijn speelsessie moeten staken, omdat ik in een pittig baasgevecht er aan ging. Achteraf bleek dat ik veel te snel naar deze baas was gegaan, terwijl ik net als vroeger juist wat extra gevechten aan moest gaan om zo extra experiencepunten te halen en zo sterker te worden. Toch heb ik een aardig beeld gekregen van de game.

Lost Sphear is een titel die duidelijk niet voor iedereen geschikt is. Maar als je iets hebt met de Japanse RPG’s uit de jaren negentig en je weer eens zo’n avontuur wilt beleven, dan lijk je met Lost Sphear aan het juiste adres te zijn. Vanaf 23 januari kun je met de game aan de slag. De game komt dan uit op de PlayStation 4, Nintendo Switch en pc.

Reageer op artikel:
Lost Sphear preview: klassieke Japanse RPG
Sluiten