Monster Hunter World review: monsters jagen in een open wereld

Als je vraagt wat de populairste gameserie in Japan is, dan gaan de gedachten snel uit naar series als Super Mario, Zelda en Final Fantasy. Hoewel deze games in het straatbeeld van Tokio aanwezig zijn en de games ook goed verkopen, zijn het met name de games uit de Monster Hunter-serie die echt goed verkopen. Daarbij zijn het vooral de games op de handhelds die massaal worden binnengehaald. Volgend jaar krijgen we met Monster Hunter World het nieuwste deel uit de serie. Een game die op twee fronten opvalt. Ten eerste is het een titel die voor de consoles verschijnt. En ten tweede is het een game die voor het eerst interessant is voor de Westerse markt.

Begrijp ons niet verkeerd, als fanatieke gamers kunnen wij wel genieten van de Monster Hunter-games. Het zijn echter wel titels die heel erg Japans zijn. Games die voornamelijk draaien om het telkens herhalen van bepaalde acties met gameplay die nogal stroperig is in een wereld die volzit met laadschermen. Hierdoor had het een behoorlijke hoge instapdrempel. Nou, met Monster Hunter World lijkt dat verleden tijd te zijn. Vanaf het allereerste moment dat we in een grote open wereld worden gedropt voelt het goed.

Qua populariteit lijkt de game in Japan echter niks te hebben ingeboet. Zodra de deuren van de Tokyo Game Show open gingen, stroomde het publiek massaal naar binnen, rennend naar de Monster Hunter-stand. Daar kreeg je een ticket met daarop een tijdslot. Vervolgens mocht je je op dat moment andermaal bij de stand melden en zo’n twee uur in de rij staan. Daar stond dan wel weer een zeer uitgebreide en boeiende demo tegenover. Ondanks dat alles in het Japans was (ik kan het inmiddels redelijk lezen en spreken), was het gelijk duidelijk wat we moesten doen.

Jagen op grote beesten

Na een korte introductie in het basiskamp, kregen we de optie om één van de beschikbare missies te doen. Deze kun je in je eentje uitvoeren, maar het is ook mogelijk om een groep te vormen en met vier man op jacht te gaan. Dat was op de Tokyo Game Show-beurs weer een aparte rij, dus dat was helaas niet te doen. Dus gingen we alleen op pad. De opdracht was duidelijk: een opvallend groot beest moest verslagen worden. Je krijgt vanuit de opdrachtgever een aardig idee waar je dat beest kunt vinden, maar als je daar eenmaal bent, is er niks. Wel een paar andere beesten, kleinere exemplaren. Wat doe je dan? Je pakt je wapen en begint er op los te hakken. Je bent er immers toch.

Voedselketen

Niet veel later verschijnt het grote beest alsnog ten tonele. Hij is afgekomen op de geur van bloed van de geslachte beesten. Met andere woorden: het was de bedoeling om de kleinere beesten af te maken om het grote beest te lokken. Vanaf dat moment zijn er waarschijnlijk meerdere tactieken beschikbaar om het gevecht aan te gaan. Ik zag hoe anderen bezig waren met het neerzetten vallen en zo een backup plan te hebben voor het geval dingen misgaan. Ik had daar geen tijd voor. Met mijn enorme zwaard begon ik de aanval.

Soepel vechtsysteem

Ik had het al een beetje doorgekregen bij het verslaan van de kleinere vijanden, maar met name tegen de grote vijand werd duidelijk hoe soepel het vechtsysteem is geworden. Er zijn soms nog wel momenten waarop je animaties moet afwachten voordat je iets anders kunt doen, maar het is een stuk minder houterig geworden. En dat is maar goed ook, want het grote beest was zeker niet voor de poes. Zijn counteraanvallen waren zeer krachtig en het was echt zaak om daar voor weg te duiken. Het is niet zo pittig als bijvoorbeeld een Dark Souls, maar het was zeker zaak om goed op te letten wat de tegenstander deed en daarop op een juiste manier anticiperen.

Twee fases

Dat ging een tijdje goed, totdat het grote beest besloot dat het genoeg was. Het nam de benen en het was zaak om daar achter aan te gaan. Dat ging nog niet zo makkelijk, want qua snelheid waren we ongeveer even snel. Het was dus even wachten om te zien waar hij naar toe ging. Het werd toen snel duidelijk wat zijn plan was. Hij ging terug naar zijn hol, waar ik een extra uitdaging voorgeschoteld kreeg in de vorm van een lading kleinere beestjes. Het leken wel de kinderen van de grote vijand. Er zat voor mij dus niks anders op dan de complete familie af te slachten, waarna mijn missie succesvol werd beëindigd.

Monster Hunter World is ijzersterk

Deze demonstratie maakte echt indruk en het was eigenlijk nog maar het begin van de potentie. Zo zijn er meerdere lokaties waar je naar toe kunt reizen en elke lokatie is behoorlijk uitgebreid. Je kunt aan de slag gaan met diverse classes, waarbij elke class zijn eigen sterke punten heeft. Verder zijn er speciale aanvallen die je kunt uitvoeren en heb je de mogelijkheden om jouw bestaande wapens en uitrusting te verbeteren. Daarmee lijkt Monster Hunter World een mooie combinatie te zijn tussen diepgang, uitdaging en plezier.

Monster Hunter World komt op 26 januari 2018 uit en verschijnt dan op de PlayStation 4, Xbox One en pc. Hou jij van games uit Japan? Check dan zeker onze The Evil Within 2 en Ace Combat 7 previews.

Reageer op artikel:
Monster Hunter World review: monsters jagen in een open wereld
Sluiten