Marvel slaat een verrassend serieuze weg in: Spider-Man: Brand New Day raakt harder dan No Way Home

Spider-Man: Brand New Day borduurt voort op de grote reset die het personage kreeg aan het einde van Spider-Man: No Way Home (2021). Het heeft de kans gekregen om een klassieke Spider-Man op het doek te toveren zonder Iron Man-poespas of onnodige technologie, en die kans heeft het ongetwijfeld genomen.

Deze review bevat geen spoilers voor Spider-Man: Brand New Day. De recap hier direct onder bevat spoilers voor Spider-Man: No Way Home (2021).

Waarom voelt Spider-Man: Brand New Day zoveel volwassener?

Wat gebeurt er als iedereen je vergeet? Alles wat je ooit hebt opgebouwd, van vriendschappen tot liefde, wordt door iedereen vergeten. Dat is het startpunt van Spider-Man: Brand New Day. Peter Parker is eenzaam en duidelijk depressief. Als strijdmiddel heeft hij zijn leven als Peter vrij letterlijk aan de kant gezet, en hij focust zich alleen maar op een superheld zijn. Toch houdt hij het leven van zijn ooit beste vriend en zijn liefje via social media in de gaten; hij kan ze niet loslaten. Spider-Man is eenzaam en dat voel je.

De film raakt zo meteen een gevoelige toon waar veel mensen zich ongetwijfeld in zullen herkennen. Brand New Day geeft hier meteen ook een welkome waarschuwing: de kinderlijke, jolige dagen van de eerste trilogie zijn voorbij. Deze Spider-Man wordt volwassen en de toon van de film groeit mee. Meermaals in de film waren er momenten dat ik mezelf betrapte op waterige ogen. Of dat nu komt omdat de emotionele momenten oprecht goed gebracht werden of omdat sommige onderwerpen akelig dichtbij komen, deze film raakt je.

Die volwassen toon is niet alleen te voelen in de emotionele beats. Peter Parker is zelf niet meer het geinige, vrolijke jochie dat we in drie films en twee Avengers-films hebben gezien. Dat zie je ook terug in de behoorlijk andere acteerprestaties van Tom Holland ten opzichte van zijn vorige films. Ook zijn vrienden wonen op kamers, gaan naar huisfeesten en zijn met andere dingen bezig dan LEGO-sets in elkaar zetten. Op een subtiele manier brengt Brand New Day ook de boodschap dat onderdeel van volwassen worden betekent dat je delen van je verleden loslaat. Vrienden gaan andere kanten op, en mensen krijgen nieuwe interesses of prioriteiten

Hoe Destin Daniel Cretton de mooiste Spider-Man-film maakte

Wat direct opvalt, vanaf het eerste frame, is dat Marvel zich ineens heeft bedacht dat goede cinematografie en colour grading bestaan. Doorgaans verrast een Marvel-film niet snel op die gebieden. Films zien er wat fletser uit, door een saaie, veilige framing van de camera, maar Spider-Man: Brand New Day is een feest voor het oog. Regisseur Destin Daniel Cretton (Shang-Chi and the Legend of the Ten Rings, Wonderman) is erg creatief te werk gegaan met zowel het filmwerk als de choreografie.

Want de beste man kennen we van Shang–Chi, een van de beste Marvelfilms van recente jaren. De film stond bekend om zijn bizar strakke choreografie in actiescènes. Als je zo’n man aan het werk laat met de acrobatische spinnenman, dan sta je natuurlijk garant voor zalig dynamische vechtscènes. Dit is de meest esthetische Spider-Man-film en misschien wel een van de mooiste Marvel-films, punt. Je kunt de vieze straten van New York bijna proeven.

Waarom Punisher de grootste verrassing van de film is

Toen vorig jaar werd aangekondigd dat John Bernthals Punisher in Brand New Day te zien zou zijn, had ik veel vraagtekens. Wat heeft de meest bloederige, grofgebekte antiheld te zoeken in een Spider-Man-film? Na het zien van de film is er één ding duidelijk: ik wil alleen maar meer. De dynamiek tussen de écht volwassen Frank Castle (Punisher), die alleen maar mensen wil neerschieten, en de net-volwassen Spider-Man is ronduit geniaal.

Eigenlijk zijn de twee constant aan het mekkeren tegen elkaar, op hilarische wijze. Als Frank aan Spidey vertelt dat een meisje vroeg om op hem te letten, begint hij Spidey uit te lachen dat hij bloost, terwijl Spidey vervolgens weer boos wordt. De verschillen tussen de twee personages komen zo goed uit de verf dat ik eigenlijk een hele film rondom de twee wil hebben.

Welke toekomst zet Marvel neer na Brand New Day?

Spider-Man: Brand New Day heeft ook een bijzondere ‘schurk’ waar ik helaas niks over kan zeggen zonder spoilers neer te pennen. Wat ik wel kan zeggen is dat het op behoorlijk slimme wijze de eerste bouwstenen legt voor de toekomst van zowel Spider-Man als het bredere universum. Dat deze ontwikkelingen in een Spider-Man-film gebeuren, klinkt op papier heel vreemd, maar er is veel aandacht gestoken in de verwerking en uitvoering, zodat het geen moment in de weg zit.

Het is juist de rol van nieuwkomer Sadie Sink (Stranger Things), die in de marketing nog altijd geheim is gebleven, die uitspringt als een van de sterkere kanten van de film. In combinatie met haar vrij stevige acteerwerk weet Marvel het eens voor elkaar te krijgen om geen schurk met matige doeleinden te maken, die na de film alweer irrelevant zijn.

Onder de streep weet Spider-Man: Brand New Day veel dingen goed te doen. De humor voelt subtiel en verdiend, de toon is strakker, de acteerkunsten zijn top en de emoties zijn constant door de film heen te voelen. De pijn, het verlies en de tragedie achter je eigen identiteit compleet verliezen is te voelen. Combineer dat met de mooiste shots en actiescènes en je hebt misschien wel de beste iteratie van een Spider-Man op het witte doek ooit.

Onderwerpen

• Marvel
• MCU
• spider-man