Jelle van Es
Jelle van Es | LinkedIn Gaming 16 jul 2020

[REVIEW] Paper Mario: The Origami King

In 2001 maakten we op de Nintendo 64 kennis met de Paper Mario-reeks. Een RPG-reeks, waarbij we Mario als een soort papieren mannetje in een 2D-aanzicht zagen en een vrolijk verhaal beleefde. Inmiddels zijn er heel wat delen in de reeks verschenen. Het zijn games die het over het algemeen lekker luchtig houden. Eigenlijk zijn het ideale games voor nieuwkomers binnen het RPG-genre. Met Paper Mario: The Origami King hebben we het nieuwste deel.

De game Paper Mario: The Origami King begint met de broeders Luigi en Mario die in een kart naar het kasteel van Princess Peach rijden om daar een feest bij te wonen. Al snel blijkt het niet helemaal in de haak te zijn en zijn diverse personages die normaal gesproken 2D waren, via een origami-techniek gevouwen. En blijkbaar kun je vanuit zo’n gevouwde positie enkel nog luisteren naar de Origami-koning die de macht naar zich toe wil trekken. Mario weet aan die macht te ontsnappen en gaat samen met de zus van de slechte koning op reis om het land van de ondergang te redden. Dit zijn daarbij de punten die mij zijn opgevallen.

Visueel is Paper Mario: The Origami King zo heerlijk vrolijk

De Nintendo Switch moet het natuurlijk niet van zijn brute kracht hebben, maar als je het hebt over stijl, dan is Nintendo op dat gebied echt koning. Paper Mario: The Origami King tovert constant heerlijke, kleurrijke en vrolijke kleuren op je beeld. Kleuren zijn fel, terwijl het ook qua stijl erg tof is gedaan. De papieren 2D en origami-figuren in een 3D-wereld leveren een nogal aparte visuele stijl op. Elk nieuw gebied dat je in de game tegenkomt voelt daardoor als een soort van beloning voor je reislust. Het is namelijk een feest voor het oog.

Paper Mario: The Origami King
Elke omgeving is een feest (Afbeelding: Nintendo)

Een combatsysteem dat werkt

Paper Mario: The Origami King heeft niet alleen een aparte stijl. Het kent ook een vechtsysteem dat anders is dan dat je gewend bent. Vijanden lopen door de wereld en wanneer je er mee in aanraking komt, beland je in de arena om te vechten. En dat is iets anders. Vijanden worden op een soort grote draaicirkel van vier lagen gezet en verspreid. Het is dan aan jou om binnen een paar beurten deze vijanden in rijtjes achter elkaar zetten of in een vierkant naast elkaar. Op die manier kun je een effectieve aanval uitvoeren. Aan het begin is dat makkelijk, maar al snel merk je dat de puzzel lastiger wordt. Om je te helpen kun je dan bij aanvang van zo’n gevecht munten weggooien in het publiek van Toads en die komen je dan helpen. Eigenlijk is elk gevecht op die manier een puzzel.

Paper Mario: The Origami King
Zo wil je de vijanden plaatsen (Afbeelding: Nintendo)

Met baasgevechten als hoogtepunt

De gevechten zelf zijn onderhoudend in Paper Mario: The Origami King. Wel worden ze na een tijdje ietwat saai. Gelukkig zijn de baasgevechten van een ander niveau. Ook hier heb je het concept met cirkels, met het verschil dat er op die cirkels weer allemaal symbolen staan. Deze geven de looprichting van Mario aan, voorzien hem van hartjes om hem gezond te houden, geven hem de mogelijkheid om gebruik te maken van speciale acties en natuurlijk de optie om aan te vallen. Het in de juiste volgorde zetten van deze draaicirkels is best lastig, maar daardoor is de voldoening van wanneer het lukt ook des te groter.

De eerste baas die je tegenkomt (Afbeelding: Nintendo)

Genoeg grappige momenten

Tijdens het avontuur in Paper Mario: The Origami King kom je genoeg verschillende personages tegen en worden er kleine gesprekken gevoerd. Het zijn vooral wat schattige gesprekken over ditjes en datjes, maar de toon is luchtig en hier en daar ook daadwerkelijk grappig. Daardoor loont het altijd om een gesprekje aan te gaan.

Paper Mario: The Origami King mist wat diepgang

Paper Mario: The Origami King weet dus op veel vlakken wat mij betreft goed te scoren. Toch had de game wat mij betreft wat dieper gemogen. Zo heb je niet heel erg het gevoel dat je vooruitgang boekt in de game, zoals je bij andere PRPG’s dat wel hebt. Zo is de beloning voor het gevecht niet meer dan een stapel aan coins, dat je later weer kunt gebruiken. Maar je hebt niet zoiets als experience die je krijgt voor gevechten. En dat miste ik soms wel. Er zijn genoeg momenten geweest dat ik bewust vijanden uit de weg wilde gaan, omdat een gevecht daarmee me alleen maar onnodig tijd zou kosten.

De diepgang ontbreekt soms (Afbeelding: Nintendo)

Paper Mario: The Origami King is vanaf 17 juli beschikbaar op de Nintendo Switch. Wil je meer lezen over alles dat met gaming te maken heeft? Bezoek dan hier onze overzichtspagina.

Reageer op artikel:
[REVIEW] Paper Mario: The Origami King
Sluiten